رفتارهای مخرب پرسنل در سازمان
- musa
- مقالات
مقدمه :
افرادی در محیط کار هستند که به راحتی می توانند قوانین و مقررات را زیر پا بگذارنند و فضایی ناامن و سخت برای خود و همکاران ایجاد کنند متاسفانه واقعیت دارد و این مربوط می شود رفتار سازمانی در محیط کار ،و وقتی نگاه می کنیم می بینیم هر ساله در محیط های کاری به خاطر رفتار نادرست پرسنل مشکلاتی برای سازمان بوجود می آید .افراد سمی یا مخرب باعث می شوند که همکاران در معرض آسیب های مختلف روحی و روانی قرار می گیرد با توجه به اهمیت رفتار سازمانی باید به این موضوع رسیدگی شود اگر رفتارهای مخرب در سازمان و یا در هر کسب و کاری نادیده گرفته شود مشکلاتی جبران ناپذیر به وجود می آید محیط کاربرای افراد همانند خانه دوم به حساب می آید چرا چون بیشتر ساعت کاری به محیط کار اختصاص داده شده است ما گاهی در این محیطهای کاری عواملی همچون جو منفی و مخرب و اختلال عملکرد به وجود میآید که باعث میشود سازمان به یک محیط کار مخرب تبدیل شود.
رفتار های مخرب در سازمان ؟
رفتارهای مخرب به رفتارهایی گفته میشود که مقررات سازمان ناسازگارند و میتوانند به عملکرد، فرهنگ و روحیه کارکنان آسیب برسانند. رفتارهای مخرب پرسنل در سازمان میتواند اثرات منفی بر بهرهوری و موفقیت سازمان داشته باشد. رفتارهای مخرب سازمانی با قصد قبلی و با هدف آسیب رساندن به سازمان یا کارکنان رخ میدهند که این رفتار آثار مخربی بر سلامت روانی کارکنان و عملکرد سازمان دارد.که برای محیط کار مناسب نیستند و بر کار، محیط و سایر کارمندان سازمان تأثیر منفی میگذارند. رفتار نادرست میتواند از مسائل جزئی تا نقض جدی خط مشی شرکت متغیر باشد و رضایت شغلی کارکنان را تحت تأثیر قرار دهد. برخی از رفتارهای مخرب سازمانی را میتوان از طریق آموزش و گفتگوهای فردی اصلاح کرد. برخی دیگر اما نیاز به پاسخی قاطع مانند اخراج فرد خطاکار دارند. رفع سریع تخلفات برای محافظت از کارکنان، ارتقای کار تیمی، ایجاد انگیزه در کارکنان و اجتناب از تهدید دعوای حقوقی کارکنان ضروری است.
چرا رفتار مخرب در سازمان بوجود می آید ؟
شما تصور کنید در سازمانی مشغول به کار هستید و همکاران شما مثل آب خوردن و به راحتی حد و مرزها را زیر پا می گذارند و اهمیتی به این مرزها ندارند و محیطی ناایمن از لحاظ روحی و روانی برای همکاران بوجود می آورد این یکی موضوعات خیلی مهمی است بنام رفتار سازمانی وقتی بررسی می کنیم می بینیم سازمان های زیادی در هفته، ماه و سال به دلیل رفتارهای اشتباه و عدم برخورد با آنها در معرض خطرات قرار می گیرند.
انواع رفتارهای مخرب
بیش از حد / تمرکز بر خود:
فرد بیش از حد ممکن است الگوهایی را نشان دهد که نشان دهنده خودشیفتگی و تمرکز شدید بر روی خود است. به عنوان عضوی از گروه، فرد برتر می تواند ظرفیت تیم را با نگرانی بیش از حد در مورد دستیابی به اهداف خود یا گرفتن اعتبار برای یک کار انجام شده کاهش دهد. این نه تنها باعث ایجاد خشم می شود، بلکه جوی ایجاد می کند که روحیه تیم را می کشد.
دلقک:
بسیاری از مردم دوست دارند با یک کارمند جذاب، با شخصیت و شوخ طبع کار کنند. مشکل زمانی به وجود میآید که بیش از حد آن را به حدی میبرند که دائماً دلقک میشوند. افرادی که این ویژگی ها را دارند ممکن است یا سست باشند و در صورت لزوم همه چیز را جدی نگیرند، یا سایر اعضای تیم ممکن است از دلقک های مداوم اطراف احساس آزار و اذیت کنند.
قلدری:
آزار و اذیت و قلدری هنوز در محل کار غیر معمول نیست. افرادی که این ویژگی را دارند اغلب کوتاه مزاج هستند. آنها به گونه ای رفتار می کنند که اغلب به نظر می رسد بی ادبانه با کارکنان و مشتریان است. آزار و اذیت در محل کار در مقایسه با سایر صفات می تواند بیشترین تأثیر را بر کارمندان و مشتریان داشته باشد. بر اساس یک مطالعه در مورد قلدری و آزار، این عامل می تواند سه پیامد منفی جدی داشته باشد. این عدم تعادل بین اهداف سازمانی و رفاه کارکنان ایجاد میکند، میتواند فضای منفی تنش ایجاد کند که کار تیمی را مختل میکند، ساختار سلسله مراتبی سازمان به طور بالقوه میتواند قلدری، آزار جنسی، و آزار کلامی را تشویق کند.
به تعویق انداختن کار:
به تعویق انداختن کار بسیار رایج است و افراد زیادی وجود دارند که اعتراف می کنند در رابطه با جنبه خاصی از زندگی خود اهمال کننده هستند. به تعویق انداختن کار اغلب توسط عوامل متعددی از جمله ترس از شکست، اضطراب یا برخی مسائل روانی ایجاد می شود. این ویژگی ها می تواند باعث تاخیرهای غیرضروری و ناهماهنگی وظایف و در نتیجه کاهش ظرفیت سازمان برای رسیدن به اهدافش شود.
اجتناب/انکار:
سعی می کند با اجتناب از مسئولیت از کار طفره برود و در پذیرش اشتباهات خود بی میل است.
شورش:
این یکی از اعضای گروه است که تمایل به مقاومت در برابر قدرت دارد. هر زمان که رهبر گروه طرح جدیدی یا مجموعه قوانین جدیدی را پیشنهاد می کند، اغلب اولین کسانی هستند که مقاومت می کنند و اغلب اعضای دیگر را به شورش تشویق می کنند.
ارتباط:
در تیمی که منسجم نیست، ارتباط به موقع اطلاعات حیاتی به سختی امکان پذیر است. رنجش و ترس ممکن است اعضای گروه را وادار کند تا اطلاعاتی را که برای اهداف و مقاصد سازمان حیاتی است به اشتراک بگذارند.
انعطاف پذیری:
هنگامی که گروه به عنوان یک واحد کار نمی کند، ارتباطات و توانایی آن برای پذیرش به خطر می افتد. این بدان معنی است که تیم به طور فزاینده ای برای ایجاد تغییرات برای انطباق با تحولات جدید در بازار دشوار خواهد بود.
در مورد رفتار مخرب چه باید کرد
هر سازمانی که می خواهد کار تیمی را تشویق کند و بهره وری کارکنان را افزایش دهد، باید به موضوع ویژگی های مخرب در محل کار رسیدگی کند. اقدامات متعددی برای کاهش خطرات معرفی این ویژگی ها در محیط کار وجود دارد.
پیشگیری:
فرآیند استخدام باید به اندازه کافی حساس باشد تا این ویژگی ها را تشخیص دهد. متأسفانه کارمندانی که این ویژگی ها را دارند می توانند آنها را پنهان کنند. این امر به ویژه زمانی صادق است که فرآیند استخدام تنها نتایجی را که از مصاحبه ها و مراجع به دست می آورند در نظر می گیرد. ابزارهای خودارزیابی که تمام جنبههای رفتار کارمند را در نظر میگیرند معمولاً در پیشگیری از ویژگیهای سمی در مراحل اولیه مؤثرتر هستند.
مداخله زودهنگام:
در حالی که سازمان باید قادر به تشخیص ویژگی های منفی باشد، اطمینان از وجود مکانیسم مداخله زودهنگام برای به حداقل رساندن اثرات مضر آن نیز مهم است. یکی از راههای انجام این کار، داشتن یک برنامه آموزشی است که شامل آموزش کارکنان جدید در مورد ماهیت مضر این ویژگیها میشود. گاهی اوقات کارمندان می ترسند درباره قلدری و آزار و اذیت در محل کار صحبت کنند. آموزش اولیه باید به کارکنان جدید آموزش دهد که چه کاری باید انجام دهند، اگر آنها خود را در معرض رفتار سمی قرار دهند و اقداماتی که باید برای گزارش آن انجام دهند.حذف رفتار سمی: برنامه آموزشی اولیه باید به وضوح توضیح دهد که اگر کارکنان درگیر قلدری، آزار، اجتناب یا به تعویق انداختن کار شوند، چه اتفاقی می افتد. این امر باعث می شود تا سازمان بتواند گام های قاطعی برای از بین بردن صفات سمی و کاهش اثرات مضر آن بر سایر اعضای کارکنان بردارد. علاوه بر این، سازمان باید ارتباطات مداوم روشنی داشته باشد تا اطمینان حاصل شود که این ویژگی های مخرب به موقع مورد توجه قرار می گیرند
نتیجه گیری
تشخیص زودهنگام و آموزش به ویژه در حذف خطرات مرتبط با رفتارهای مخرب اهمیت دارد. هنگامی که رسیدگی به مسائل مربوط به کارکنانی که متهم به آزار و اذیت یا قلدری هستند بیش از حد طول بکشد، ناامیدی در تیم افزایش می یابد. سازمان باید ارتباطات روشن و خط مشی روشنی در مورد اینکه در صورت بروز این مسائل چه کاری انجام دهد